Her şeyden evvel 2 dakika durup albüm kapağının güzelliğini takdir edebilir miyiz? Neyi nasıl ve nerede istediğini bilen gruplara has bir özgüven -ve aynı ölçüde tekinsizlik- taşıyan bu kapak, Phideaux‘nün 2007 tarihli başyapıtı Doomsday Afternoon için de sanatını konuşturan, aynı zamanda grupla çalıp oynayan Molly Ruttan‘ın eseri. Ruttan ile ikiz kardeşi Linda’nın vokallerini Infernal‘ın çeşitli […]

“Aramızda saklanan kötülük… İşte bu, antik bir tema.” Progressive Rock, bilincin alt ve üst limitlerini zorlamaya devam eden 5 yeni şarkıyla karşınızda. Goblin – Suspiria Theme King Gizzard & The Lizard Wizard – Crumbling Castle Omrade – Styrking Leig Regal Worm – Rose Parkington, They Would Not Let You Leave Lopenstraat – Hike Görsel: stremplerart

Geçtiğimiz 25 Mayıs, Paul Weller‘ın 60. doğum günüydü. O gün rolleri ters çevirdi kendisi, çok güzel bir hediye aldık: Yeni albümü True Meanings‘te yer alan “Aspects” adlı bu şarkının büyüleyici melankolisi o gün bugündür aklımıza takıldı, senenin en iyileri listemize üst sıralardan girdi. Weller’ın o hakikilik kokan sesi sağolsun, albümü bekleyiş sancılı bir süreç haline […]

İnsanlar barış istiyor, insanlar el ele tutuşmak istiyor, insanlar -e haliyle- birbirini becermek de istiyor. Egypt Station‘la bu mesajların hepsini veriyor Paul McCartney. Müziği her zamanki kadar genç, naif.  Öyle güzel bir gençliğin üstüne kim yaşlanmak ister ki zaten? Beatles’ın spiritüel ve -John kadar olmasın ama- deneysel çocuğu George bile ömrünün sonlarına doğru eski grubunun […]

“Yaklaşmazsan duyamazsın, sana anlatmam gerek.” Gayet açık bir çağrı, merak da uyandırıyor. Elektronik-saykodelik ezgilerin sürüklediği uzun bir giriş şarkısı, bir uvertür bu “Bir”. Peki senfoni neyin senfonisi? Karar kimin kararı? Bu sorular, zihinlerde cevaplarını arıyor. Anlaşılan o ki, karşı karşıya kaldığımız cevapsızlık bizi uzun süre meşgul edecek. Anıl Dağ, Barış Çakmakçı, Faruk Kavi, Sinan Tınar, […]

Ne zaman maziye düşkün bir millet olmadık? Öyle bir dönemimiz olmuşsa şayet, günümüz Türkiye’sinin nesillerinden biri görmemiştir o dönemi. Televizyonların yayınladığı Yeşilçam filmlerinde mazi, meyhanelerde mazi, yeni açılan plak kafelerde mazi, plakların tekrar yükselişe geçmesi bile mazi… Hoş, o sonuncusu en evrenseli. Demek ki nostalji yakasını bırakmıyor insanın. Yoksa Taner Öngür ve grubu 43,75’in ilk […]

Hunter‘ı dinlemekteyken akıllarda oluşan bir soru: “Anna hanım, bizi niye yeni müzikler için bunca yıl beklettiniz?” Akla gelen ilk mantıklı cevap sanatçı titizliği. Anna Calvi‘nin ince elenip sık dokunmuş virtüözlüğüne en son tanık olduğumuz stüdyo albümü One Breath idi. “Suddenly”‘de bir gece ansızın kapımızdan girip kendi karanlığa çağırıyor, “Sing to Me”, “Piece by Piece” ve […]

Çok çok küçükken Avustralya‘nın dünya haritasında nasıl da kendi halinde, yalnız göründüğünü incelerdim. Sırf Dünya’nın bir ucunda tek başına duruyor oluşu bile egzotik ve gizemli gelirdi. Hollywood filmlerinden Amerika’yı, Almancı akrabalardan Avrupa’yı, belgesellerden bazen Asya bazen Afrika’yı görür, duyar, işitirdik. Peki Avustralya dedikleri o uzak diyarda ne olup bitiyordu? İnsanları ne yer, ne içerdi? Duyardık […]

David Bowie’li The Man Who Fell to Earth filmiyle bildiğimiz rokçu İngiliz yönetmen Nicolas Roeg‘in de Performance diye bir filmi var. Başrolde rock’n roll abisi Mick Jagger, karakterlerin suratlarının birbirine geçtiği progresif-saykodelik kadrajlar… Tesadüf müdür bilinmez, White Denim‘in Performance‘ı da öyle bir albüm: Hem dibine kadar rock’n roll, hem de çeşitli avangartlıklar cirit atıyor yarım […]

Ormanın bütün gececi canlıları, Mark Lanegan‘ın ricasına kulak vermek üzere birleşti: “Gelin şöyle gecenin çocukları, kendi karanlık armoninizi şakıyın.” With Animals, yaşlandıkça sesine boyut katan Lanegan ile İngiliz dostu Duke Garwood‘un parti eşbaşkanı oldukları ikinci çalışma. İlk denemeleri Black Pudding‘ten çok daha ambient, çok daha hayaletli, çok daha loş ve hepsinin altında bir nebze daha […]


Current track
Title
Artist

Background